ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΠΟΙΚΙΣΜΟΣ
Η
δεύτερη μεταξύ του 8ου και 7ου αιώνα
π.Χ. περιλαμβάνει
δύο φάσεις: Στην πρώτη φάση έχουμε κυρίως
μετακινήσεις από την Εύβοια και την
ηπειρωτική Ελλάδα προς την Ιταλία και
τη Σικελία, όπου ιδρύονται πολύ σημαντικές
αποικίες, όπως η Κατάνη, οι Λεοντίνοι,
η Ζάγκλη, τα Υβλαία Μέγαρα, οι Συρακούσες,
η Σύβαρις, ο Κρότων, ο Τάρας, κ.ά.. Στη
δεύτερη φάση (από τις αρχές του 7ου μέχρι
τα τέλη του 6ου αι. π.Χ.), λαμβάνουν μέρος
περισσότερες ελληνικές πόλεις ενώ
αποικίζονται και νέες περιοχές. Τώρα
πλέον Έλληνες και από τις δύο ακτές του
Αιγαίου και τα νησιά ιδρύουν αποικίες
όχι μόνο στη Δύση (μέχρι τη Γαλατία και
την Ισπανία), αλλά και στη Θράκη, την
Προποντίδα, τον Εύξεινο Πόντο, ακόμη
και τα παράλια της Αφρικής.(Β΄ελληνικός
αποικισμός).
Σχέσεις μεταξύ πόλεων
Όταν δυο πόλεις είχαν διαφορές μεταξύ τους (συνήθως για αμφισβήτηση συνοριακών εδαφών) και υπήρχε κίνδυνος δυναμικής αναμέτρησης, συνήθιζαν να καταφεύγουν στη διεθνή διαιτησία.
Κάποιες φορές όμως οι σχέσεις μεταξύ μητρόπολης και αποικίας ήταν εχθρικές, όταν για παράδειγμα η μια ανταγωνιζόταν την άλλη στο εμπόριο. Οι πληροφορίες που έχουμε για τις σχέσεις των αποίκων με τον ντόπιο πληθυσμό είναι πολύ λίγες. Γνωρίζουμε όμως ότι οι σχέσεις αυτές ήταν άλλοτε φιλικές και άλλοτε εχθρικές. Πολύ σημαντική για τις σχέσεις αποίκων και ντόπιων ήταν η διαθέσιμη γη. Άλλοτε έφτανε για να θρέψει και τους παλιούς κατοίκους και τους αποίκους, άλλοτε όμως όχι.
- Εκδιώξεις (Συρακούσες, Θάσος), προσκλήσεις (Μέγαρα Υβλαία, Μασσαλία), συνύπαρξη.
- Οι Έλληνες όπλα εναντίον άλλων γηγενών.
- Ένταση λόγω γαιών.
- Υποδούλωση
apoikiesanme.blogspot.com
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου